Pamięć czy nie-pamięć? Przekaz transgeneracyjny. Część I

Traumy nie ulegają przedawnieniu. Zwrot „to było już tak dawno temu”, nie stanowi żadnego argumentu dla kogoś, kto swych bliskich stracił w komorze gazowej w Auschwitz czy w marszu śmierci. Ale również dla licznych potomków hitlerowskich zbrodniarzy rodzinne powiązania z narodowym socjalizmem stanowią ciężar-nawet, jeśli mają świadomość tego, że nie ponoszą winy za zbrodnie swych przodków. Nie można ich obwiniać lub obarczać odpowiedzialnością za coś, czego nie zrobili, bo winy moralne nie są dziedziczone. Mimo to psychiczne, moralne i społeczne skutki przemilczania win i ukrywania win obciążają również następne pokolenia. Podczas pracy nad naszym projektem nic nie sprawdziło się bardziej, aniżeli słowa Hermanna Hessego: „Powraca wszystko to, co nie zostało przecierpiane lub załatwione do końca”. (Uwe von Seltmann, 2012, Gabi i Uwe. Mój dziadek zginął w Auschwitz a mój był esesmanem, Warszawa, PWN, s. 7)

Autorzy cytatu - Gabi i Uwe zmagali się z nieprzecierpianymi i niezałatwionymi „sprawami” swoich przodków. Gabi jako wnuczka ofiary Auschwitz, Uwe jako potomek oficera, żywo zaangażowanego w budowanie narodowego socjalizmu. Spotkali się i razem przemierzali drogę rozwiązywania supłów przeszłości – czasami wbrew milczeniu rodziny. Główny bohater sztuki „Olsztyn. Instrukcja obsługi” przechodzi podobną drogę, choć robi to na swój sposób…

EWA KOZIATEK-MAŚLANKA - specjalista psycholog kliniczny, certyfikowana psychoterapeutka Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, nauczyciel akademicki w Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Absolwentka 5letnich studiów magisterskich na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, studiów podyplomowych w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i na Wydziale Zdrowia Uniwersytetu w Gdańsku.

Od ponad 20 lat towarzyszy różnym osobom w pokonywaniu trudności, kryzysów, traum w postaci PTSD czy traumy relacyjno-rozwojowej. Prowadzi prywatną praktykę, pracuje w Centrum Psychiatrii ANIMA w Olsztynie. Wcześniej pracowała w Wojewódzkim Zespole Lecznictwa Psychiatrycznego w Olsztynie.

Od powołania kierunku „psychologia” w Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, związana z nauczaniem akademickim. W zakresie zainteresowań naukowych znajduje się zarówno psychologia kliniczna, psychoterapia, psychosomatyka, jak i przekaz transgeneracyjny. Zarówno w nauczaniu, jak i praktyce klinicznej, stara się łączyć te obszary, dla głębszego rozumienia natury trudności psychologicznych i mądrego towarzyszenia w ich przetwarzaniu.

Prywatnie lubi dobrą literaturę, muzykę, kino, teatr oraz wędrówki piesze i rowerowe.