Spektakl stawia pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy? Czy miłość może jeszcze być obietnicą, kiedy wszystko wokół przypomina o nadchodzącym końcu? U Szekspira katastrofa zawsze wydarza się równolegle z miłością. być może dlatego jego dramaty tak mocno rezonują dzisiaj.
„Romeo i Julia” w tej interpretacji staje się mikropowieścią o miłości w epoce wielkiej samotności. Akcję spektaklu osadzono w surowej przestrzeni fabryki maszyn, pośród regałów pełnych zapomnianych śrubek, zużytych części, gdzie pośród pracujących bez końca mechanizmów rodzi się desperacka potrzeba bliskości. To tutaj, w świecie późnego kapitalizmu, dojrzali bohaterowie mierzą się z wyczerpaniem, lękiem i utratą sensu, które blokują ich przed autentycznym spotkaniem. Maszyny, z którymi pracują bohaterowie, zaczynają ujawniać obrazy nadchodzących katastrof: społecznych, ekologicznych i emocjonalnych. Fabryka staje się miejscem oczekiwania na koniec. W tej rzeczywistości miłość manifestuje się jako ostatnia forma oporu. Spektakl stawia fundamentalne pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy?
„Koncepcja wystawienia „Romea i Julii” przygotowana przez Macieja Jaszczyńskiego została wybrana ze względu na jej wyraziste, współczesne odczytanie dramatu Szekspira. Twórca proponuje przesunięcie perspektywy – bohaterowie nie są tu nastolatkami, lecz osobami po trzydziestce, które mimo dorosłości wciąż pozostają zależne od rodziców i mieszkają z nimi. Taki zabieg nadaje historii nowy wymiar i czyni ją bliską doświadczeniom współczesnego pokolenia, mierzącego się z trudnościami w osiągnięciu samodzielności i poczucia sprawczości. Projekt podejmuje również próbę demitologizacji romantycznej opowieści o kochankach z Werony, wskazując na systemowe i społeczne źródła tragedii. W tej interpretacji kluczową rolę odgrywają mechanizmy opresji oraz przemoc wpisana w relacje rodzinne i społeczne. Dodatkowym atutem projektu jest jego komplementarność wobec obecnego repertuaru Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Proponowany spektakl może uzupełnić naszą ofertę adresowaną do młodzieży i dorosłych.”
– Paweł Dobrowolski, Dyrektor Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie
Maciej Jaszczyński to reżyser teatralny i dramaturg, absolwent Ravensbourne University London oraz Kolegium Artes Liberales UW, którego spektakle zyskały uznanie na arenie międzynarodowej, w tym zdobywając Grand Prix na festiwalu Istropolitana w Bratysławie. W jego dorobku znajduje się debiut w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, a także autorski spektakl „LUBLIXPOL” oraz realizacja oprawy wideo i dramaturgii w teatrach w Rzeszowie i Wałbrzychu. Współpracował z Wojciechem Farugą i Daty Tavadze.
Obsługujemy pliki cookies. Jeśli uważasz, że to jest ok, po prostu kliknij "Akceptuj wszystko". Możesz też wybrać, jakie chcesz ciasteczka, klikając "Ustawienia".
Przeczytaj naszą politykę cookie
