Wszyscy jesteśmy Belén

„Wszyscy jesteśmy Belén” z Teatru Jaracza w Olsztynie jest spektaklem przemyślanym, w zamyśle karkołomnym, bo łączy w sobie wiele estetyk z ciężkim tematem, jednak reżysersko Minkowska dała popis swojego kunsztu.

Teatralna Kicia — Kamil Pycia

To kolejny pokaz nielichych możliwości aktorskich i realizacyjnych Teatru Jaracza w Olsztynie. Już się przyzwyczajamy do ich marki.

AICT Polska — Tomasz Miłkowski

„Wszyscy jesteśmy Belén” okazuje się więc spektaklem nie tyle o aborcji, ile o wspólnocie. O tym, w jaki sposób pojedyncze doświadczenie może zostać usłyszane i przejęte przez innych. O mechanizmach solidarności, które pozwalają przeciwstawić się przemocy instytucji. A także o samym teatrze jako przestrzeni opowiadania historii tych, którzy z różnych powodów nie mogą opowiedzieć ich sami.

TEATR DLA WSZYSTKICH — Wiesław Kowalski

Minkowska konsekwentnie buduje napięcie scenicznych sytuacji poprzez ścieranie się sił o przeciwstawnych wektorach.

Didaskalia — Zuzanna Berendt

Przez ponad trzy godziny oglądamy sceny, które aż nazbyt dobrze pamiętamy z własnego podwórka: protesty, transparenty, skandowane ⁠„ni una menos⁠”, czyli znane nam „ani jednej więcej”

dwutygodnik.com — Anna Pajęcka

A przenosząc na scenę reportażową książkę Any Eleny Correio zwycięskiej walce argentyńskich kobiet, daje Polkom przykład i nadzieję.

POLITYKA — AK

Rozpoczyna się koszmar, który ma trwać trzy lata. Dziewczyna jest w szoku, jeszcze przed chwilą nie miała pojęcia, że jest w ciąży,

teatr-pismo.pl — Adrianna Wolińska

W olsztyńskim spektaklu próby zaangażowania widzów i przeniesienia historii z odległej Argentyny do naszych realiów nie ograniczają się tylko do retorycznych analogii. Minkowska konfrontuje swoją publiczność z sytuacją, w której Belén mogłaby być jedną z nas.

czaskultury.pl — Magdalena Rewerenda